Focuspunt kiezen of steentjes poetsen

Vroeger kon mijn dochter lange verhalen vertellen. Ze startte, bewandelde alle zijpaden en kwam pas na een kwartier op haar punt uit. Gek werd ik er van! Toen ze wat ouder werd kon ik haar uitleggen dat ze me onderweg kwijt raakte: 'I'm lost in the desert', liefje. De geschiedenis herhaalt zich want nu ervaart zij het met haar dochter, grappig.

Een vroegere collega was heel extreem: hij vond dat hij het recht had om lange verhalen af te steken omdat hij zich op een hoger echelon bevond dan ik. Tegen collega's heb ik wel eens gezegd: weet je, als hij begint te praten dan vertrek ik gewoon naar een Caribisch eiland, drink onderhand een cocktail en kom soms even terug om te checken of hij al klaar is.

In vergaderingen zie ik het ook vaak gebeuren. Collega's die de overtuiging hebben dat ze eerst alle steentjes (weerstand) schoon moeten poetsen voordat ze hun punt kunnen bereiken. Dit terwijl mensen maar een beperkte concentratieboog hebben; uit onderzoek blijkt dat die op dit moment al korter is dan die van een goudvis. Als het punt niet snel duidelijk is haken mensen af, de energie daalt. Je ziet ze op hun telefoon/tablet/laptop kijken en..... weg zijn ze. 'Lost in the desert'.

Jammer, jammer, jammer, want zo wordt veel energie verspild! Mijn advies: spreek met elkaar de piramide-aanpak af. Begin met het focuspunt, dat waar het gesprek of de vergadering om moet gaan, bespreek daarna welke bouwstenen noodzakelijk en gewenst zijn om dat punt te bereiken.

Mijn focuspunt: ik kan en wil graag ondersteunen bij het opbouwen/implementeren van deze aanpak. 'Not lost in the desert but starting from the top'.

Reactie schrijven

Commentaren: 0